Ο Στέφανος Κορκολής μελοποιεί ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη

Συντονιστείτε στον Smartfm 100.7 και ακούστε το πρώτοι

«ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ»
Ο προπομπός της πολυαναμενόμενης νέας δισκογραφικής δουλειάς του διεθνούς φήμης συνθέτη και πιανίστα Στέφανου Κορκολή

σε ερμηνεία της Σοφίας Μανουσάκη έκλεψε την παράσταση τόσο επί σκηνής όσο και στα ερτζιανά.
"Ένας Γέρος" είναι το ποίημα του παγκόσμιου Κ.Π. Καβάφη που αποκτά μορφή τραγουδιού και θα το βρείτε στον επερχόμενο δίσκο με τίτλο:

«ΘΑ΄ΘΕΛΑ  ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΝΑ ΤΗΝ ΠΩ»

Ήρθε απρόσμενα αυτή η μαγική στιγμή, που ο τεράστιος ποιητής μίλησε στον μεγάλο συνθέτη. Και προέκυψε ένα μουσικό έργο, που μοιάζει να γράφτηκε συγχρόνως με τα αριστουργηματικά ποιήματα. Μόνο ο χρόνος γραφής τα χωρίζει, αλλά σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος δεν έχει καμία σημασία. Μουσική στα ποιήματα, ποιήματα στη μουσική. Μία σύμπραξη με σύμμαχο την τέχνη.  Η τέχνη ένωσε τους δύο καλλιτέχνες για πάντα. Και όλοι όσοι αγκάλιασαν το έργο αυτό, κατάλαβαν την δύναμη της σύμπραξης αυτής. Ένα κεφάλαιο για όλους εμάς.

Ο Στέφανος Κορκολής παρουσιάζει το μουσικό του έργο, εμπνευσμένο από τη ζωή και το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μελοποιημένη ποίηση, και  μουσικά στιγμιότυπα της ζωής του Κωνσταντίνου Καβάφη. Ερμηνεύει μοναδικά η Σοφία Μανουσάκη.

Το έργο αυτό παρουσιάστηκε τον περασμένο Οκτώβριο, με τεράστια επιτυχία, στην ‘Όπερα του Καΐρου και στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, στα πλαίσια των "Καβαφείων 2017".




ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ
 
Ποίηση: Κ.Π. Καβάφης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
 Ερμηνεία: Σοφία Μανουσάκη

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι
κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του,
χωρίς συντροφιά.
Και μες των άθλιων γηρατειών
την καταφρόνια σκέπτεται
πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο,
κ’ εμορφιά.
Ξέρει που γέρασε πολύ·
το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός
που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες.
Τι διάστημα μικρό,
τι διάστημα μικρό.
Και συλλογιέται η Φρόνησις
πως τον εγέλα·
και πως την εμπιστεύονταν πάντα
-τι τρέλλα!- την ψεύτρα που έλεγε·
«Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»
Θυμάται ορμές που βάσταγε·
και πόση χαρά θυσίαζε.
Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη
τώρα την εμπαίζει.
Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται
και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε.
Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι. 
 


Ενορχήστρωση/πιάνο: Στέφανος Κορκολής
Καμεράτα Δημοτικού Ωδείου Βόλου
Διεύθυνση: Ιωακείμ Μπαλτσαβιάς